Het was eigenlijk helemaal niet de bedoeling geweest dat de avond zo laat zou worden.
Mijn vriendin was een paar uur eerder al naar huis gegaan, maar Robert en ik hadden besloten nog één laatste drankje te doen bij hem thuis. Zijn ouders waren een week op vakantie en met dit weer was het veel te lekker om binnen te zitten.
Dus zaten we midden in de nacht met z’n tweeën in zijn achtertuin.
Een paar lege bierflesjes stonden op tafel en ergens uit een kleine speaker klonk zacht muziek.
We hadden het eigenlijk al de hele avond over hetzelfde onderwerp.
Vrouwen.
Wie we vroeger leuk vonden. Met wie we ooit hadden gezoend. Welke vrouw in de kroeg naar ons had gekeken. En natuurlijk werden onze verhalen met ieder biertje indrukwekkender.
“Dat geloof je zelf toch niet?” lachte ik toen Robert weer met een verhaal kwam.
“Ik zweer het.”
“Je lult.”
Robert begon hard te lachen en schonk onze glazen nog eens vol.
Maar naarmate de avond vorderde, merkte ik dat hij zijn rem een beetje begon te verliezen.
Zijn opmerkingen werden persoonlijker.
En vooral zijn vragen.
“Oké,” zei hij ineens. “Eerlijk antwoord.”
Ik keek hem aan.
“Dat klinkt nu al gevaarlijk.”
Robert grijnsde.
“Nee, serieus.”
Hij boog iets naar voren en keek me een paar seconden aan.
“Heb jij eigenlijk weleens iets gedaan waarvan je vriendin absoluut niet weet dat je het hebt gedaan?”
Ik lachte nog.
Maar aan zijn gezicht zag ik dat Robert deze keer niet zomaar een sterk verhaal wilde horen.
En vanaf dat moment kreeg ons gesprek langzaam een heel andere richting.
Ik nam een slok van mijn bier en keek even naar de tafel.
“Ach ja…” zei ik. “In het verleden heb ik heus weleens iets gedaan waarvan ik niet denk dat ik het uitgebreid aan mijn vriendin zou vertellen.”
Bewust vaag.
Robert trok meteen zijn wenkbrauwen op.
“Zoals?”
“Niks bijzonders.”
“Ja, dat zeggen mensen altijd als het juist wél bijzonder is.”
Ik lachte en schudde mijn hoofd. Ik voelde er weinig voor om mezelf na al die sterke verhalen van vanavond ineens echt bloot te geven.
Dus kaatste ik de vraag snel terug.
“En jij dan?”
Robert grijnsde.
“Wat, ik?”
“Ja, jij. Jij stelt die vraag toch? Heb jij nooit iets gedaan wat je liever voor jezelf houdt?”
Hij keek naar zijn glas en draaide het langzaam tussen zijn vingers.
Voor het eerst die avond had hij niet onmiddellijk een grote mond.
“Eigenlijk nooit iets bijzonders,” zei hij zacht.
Ik keek hem verrast aan. Na al zijn verhalen van vanavond was dit ineens heel eerlijk.
“Maar dat is ook wel een beetje het probleem,” ging hij verder. “Ik heb nooit een situatie gehad waarin ik gedwongen werd om iets te doen wat normaal gesproken niet zou gebeuren.”
Ik moest even nadenken over wat hij zei.
“Je bedoelt… een soort van impulsieve shit?”
“Ja.”
Robert keek me aan en toen kwam de vraag die ik even later niet meer had zien aankomen.
“Jij hebt ooit wel met een jongen gezoend, toch?”
Ik schrok.
“Wat?”
“Ik weet het nog wel. Je zei het een keer op een feestje.”
Ik moest even diep nadenken.
Toen kwam het me weer terug.
“God, ja,” zei ik. “Maar dat was echt niks. Ik was helemaal bezopen en we moesten een weddenschap doen.”
“En wat was er toen?”
Robert leunde nog dichterbij, zijn ogen nu echt geïnteresseerd.
Ik haalde een schouders op.
“Er was niks. Ik heb hem een kus gegeven op de mond. En dat was het.”
Robert gaf een soort hoorbare zucht.
“Kijk, zoiets is dus precies wat ik bedoel.”
Hij keek me aan en ik voelde een soort spanning ontstaan die ik niet meteen kon plaatsen.
“Ik ben nog nooit in een situatie geweest waarin ik zoiets zou doen. Het is nooit gebeurd.”
Ik begon het langzaam te snappen waar dit naartoe ging.
“En nu wil je dat ik het dwing?”
Robert lachte en duwde zijn glas van zich af.
“Stel je voor dat je mij nu een opdracht zou geven. Wat zou het zijn?”
Ik wist even niet wat ik moest zeggen.
Het was een raar moment. We waren twee hetero kerels die diep in de nacht met z’n tweeën in een tuin zaten en het ineens hadden over kussen met mannen.
Maar er was iets in de lucht. Iets wat ik eerder die avond nog niet had gevoeld.
“Ik weet het niet,” zei ik uiteindelijk.
Robert leunde dichterbij.
“Kom op. Ik ben hier open voor alles. Zeg maar wat.”
Mijn hart begon sneller te slaan.
De combinatie van alcohol en zijn opmerkingen maakte dat ik voor het eerst de grens wilde opzoeken.
“Oké,” zei ik.
Ik keek hem aan en besloot de vraag gewoon te stellen.
“Stel dat ik jou nu zou vragen om me te zoenen… wat zou je dan doen?”
Robert staarde me aan.
Zijn ogen blonken in het schemerlicht van de tuin.
“Ik zou het doen.”
Ik voelde een koude rilling over mijn rug lopen.
De sfeer was totaal anders dan even tevoren.
Dit was geen sterke verhalen meer.
Dit was een grens die we op het punt stonden om samen over te steken.
“Is dat een opdracht dan?” vroeg Robert zacht.
Ik voelde hoe mijn keel even droog werd.
Het was op het punt om een grap te worden. Of om echt te gebeuren.
Ik dacht aan mijn vriendin.
Maar het was het soort moment wat ik misschien nooit meer zou krijgen.
“Ja,” zei ik, bijna fluisterend.
“Kus me dan.”
Robert glimlachte. Het was een grijns die ik nog nooit eerder bij hem had gezien.
Hij schoof zijn stoel iets dichterbij en legde zijn hand op mijn knie.
Ik voelde een soort lading van zijn hand door mijn lichaam trekken.
Toen leunde hij naar me toe.
Ik voelde zijn ademhaling. Zijn gezicht steeds dichterbij.
Mijn hart bonkte in mijn keel.
En toen voelde ik zijn lippen op de mijne.
Het was aanvankelijk een zachte aanraking.
Geen tong. Geen druk.
Maar het was wel een kus van een man.
Ik voelde hoe mijn eigen lippen reageerden, hoe mijn lichaam iets deed wat het nog nooit had gedaan.
Robert trok zich na een paar seconden terug en keek me aan.
Zijn hand nog steeds op mijn knie.
“Oké?” vroeg hij.
Ik knikte, mijn stem even verdwenen.
Ik keek Robert aan en voelde dat het moment nog niet voorbij was.
Integendeel. Het was pas net begonnen.
“Wat nu?” vroeg hij zacht, zijn vingers langzaam over mijn knie strijkend.
Ik haalde diep adem en besloot dat ik het niet bij een kus wilde laten.
“Ik denk dat jij nog steeds niet genoeg hebt gehad van wat je wilde,” zei ik.
Robert lachte zachtjes.
“Misschien niet.”
Toen stond hij op en liep naar een tuinbank die wat verderop stond in het schaduwrijke deel van de tuin.
Hij keek me aan en maakte een gebaar met zijn hoofd.
“Kom.”
Ik voelde een mix van opwinding en zenuwen terwijl ik opstond en naar hem toe liep.
Toen ik bij de bank was, zat hij er al op, een been opgetrokken, zijn lichaam ontspannen maar zijn ogen vol verwachting.
“Ga hier zitten,” zei hij, en tikte op de plek naast hem.
Ik ging zitten en voelde hoe hij zijn arm om mijn schouders legde.
Het was een gebaar wat vriendschappelijk had kunnen zijn, maar de intentie was nu compleet anders.
Zijn handen begonnen langzaam over mijn arm te strelen, en ik voelde een warmte door mijn lichaam trekken wat ik nog nooit had ervaren met een man.
“Je hebt dit vaker gewild, hè?” vroeg hij zacht.
Ik schud mijn hoofd.
“Nooit. Maar… ik wil het nu.”
Robert glimlacht.
“Ik ook.”
Zijn hand verdween langzaam naar mijn kruis.
Ik voelde hoe hij de stof van mijn broek over mijn penis streelde, en ik gaf een zachte zucht.
“Mmm, iemand is er klaar voor,” zei hij met een grijns.
Ik voelde me even schaamtevol, maar tegelijkertijd was het opwindend dat hij het zo direct was.
“Laat me jou helpen,” zei ik, en legde mijn hand op zijn kruis.
Ik voelde dat hij net als ik al hard was.
Voor een moment zaten we zo, naast elkaar op de bank, elkaars piemels door de broek heen strelen.
Het was intiem en tegelijkertijd ongelooflijk spannend.
“Wil je dat ik het voor je doe?” vroeg Robert zacht, zijn stem nu vol verlangen.
Ik knikte en voelde hoe hij mijn rits opende.
Zijn hand vond zijn weg in mijn onderbroek en sloot zich om mijn penis.
Ik sloot mijn ogen en leunde achterover.
Het voelde anders dan wanneer mijn vriendin het deed.
Het was ruwer. Directer.
En het was fantastisch.
Ik hoorde hem zachtjes kreunen naast me.
“Jouw beurt,” zei ik, en opende zijn rits.
Zijn pik sprong eruit, dik en hard.
Ik begon hem af te trekken, en voelde hoe hij reageerde op elke beweging.
We zaten daar, twee hetero vrienden die elkaar voor het eerst in hun leven zo intens aanraakten.
En het voelde niet verkeerd.
Het voelde juist ontzettend goed.
“Ga liggen,” fluisterde Robert plots.
Ik keek hem verbaasd aan.
“Op de bank.”
Ik begreep wat hij wilde en deed wat hij zei.
Ik ging languit op de tuinbank liggen, mijn broek op mijn enkels, mijn pik recht omhoog.
Robert ging op zijn knieën voor me zitten en keek naar me met een blik die ik nooit was vergeten.
“Dit ga je nooit vergeten,” zei hij, en bukte zijn hoofd.
Ik voelde de warmte van zijn mond om mijn pik en moest een diepe zucht slaken.
De sensatie was overweldigend.
Zijn tong danste over mijn eikel, zijn lippen omklemden mijn schacht.
Ik wist dat dit niet lang meer zou duren.
Ik voelde de climax al naderen.
Robert voelde het ook.
Hij versnelde zijn bewegingen, en ik voelde hoe ik onophoudelijk over de rand werd geduwd.
Toen kwam ik.
Harder dan ooit.
Robert bleef me in zijn mond houden tot de laatste druppel was verdwenen.
Toen kwam hij omhoog, een voldoen glimlach op zijn gezicht.
“Jouw beurt,” zei ik zachtjes.
Ik wilde hem hetzelfde geven.
Maar Robert schudde zijn hoofd.
“Niet nodig,” zei hij. “Ik doe het zelf wel.”
Hij ging naast me liggen en begon zichzelf af te trekken, zijn ogen op mij gericht.
Ik keek hoe zijn hand bewoog, hoe zijn lichaam zich spande.
Het was intiem om te zien.
En opwindend.
Toen kwam hij, met een diepe zucht, over zijn eigen hand en buik.
We lagen daar een tijdlang, de nacht om ons heen, en niemand die wist wat er net was gebeurd.
Robert lachte zachtjes.
“Weet je, ik had dit eigenlijk heel lang al willen proberen.”
Ik keek hem aan.
“Waarom heb je het dan nooit gezegd?”
Hij haalde een schouders op.
“Ik wachtte op het juiste moment. En het juiste persoon.”
Ik lachte.
“Dus ik ben die persoon?”
Robert knikte.
“Misschien wel.”
We bleven nog een tijd zo liggen, geen haast om aan te kleden of weg te gaan.
We wisten allebei dat dit niet het laatste was wat er tussen ons zou gebeuren.
En voor het eerst had ik het gevoel dat ik een kant van mezelf had ontdekt waar ik misschien wel dol op was.
