Het vuur in de relatie met mijn vrouw stond al een tijdje op een laag pitje. Aan liefde was absoluut geen gebrek, maar van passie en hartstocht mocht er wat mij betreft best weer wat meer zijn.
Na vijftien jaar huwelijk, kinderen opvoeden, werken en een huishouden dat op de een of andere manier iedere dag opnieuw aandacht nodig had, was dat misschien niet eens zo vreemd. Toch begon het steeds meer aan me te knagen.
Vroeger konden we elkaar nog weleens verrassen. Een onverwachte aanraking, iets ondeugends op een moment waarop het eigenlijk niet uitkwam of gewoon spontaan zin in elkaar krijgen zonder eerst te bedenken hoe laat de wekker de volgende ochtend ging.
Die spontaniteit was langzaam verdwenen.
We hadden nog steeds seks en soms was die ook gewoon lekker, maar vrijwel altijd in bed, ’s avonds, wanneer de kinderen sliepen en we allebei toevallig nog genoeg energie over hadden. Ik denk dat we daar allebei enigszins door gefrustreerd waren, maar tegelijkertijd ontbrak het ons aan tijd, aandacht of misschien gewoon de moed om er werkelijk iets aan te veranderen.
Mijn eigen seksdrive was ondertussen nauwelijks veranderd.
Wanneer mijn vrouw eerder naar bed ging of niet thuis was, belandde ik daarom regelmatig op pornosites. In eerste instantie keek ik naar ongeveer dezelfde dingen als vroeger, maar de laatste maanden merkte ik dat mijn nieuwsgierigheid steeds vaker andere kanten opging.
Ik klikte verder.
Van het ene filmpje naar het volgende, soms omdat iets me opwond en soms vooral omdat ik nieuwsgierig was naar mijn eigen reactie. Mijn fantasieën werden vrijer en grenzen die in mijn hoofd jarenlang vanzelfsprekend waren geweest, bleken ineens een stuk minder vast te liggen dan ik altijd had gedacht.
Vooral bij biseksuele filmpjes en shemales merkte ik iets vreemds.
Waar mijn aandacht vroeger vrijwel automatisch naar de vrouw ging, betrapte ik mezelf er steeds vaker op dat ik ook naar de penis keek.
Niet op een manier waar ik meteen iets achter wilde zoeken.
Tenminste, dat vertelde ik mezelf.
Ik was getrouwd met een vrouw, hield van haar en had nooit serieus het gevoel gehad dat ik iets met een man wilde. Tegelijkertijd kon ik moeilijk ontkennen dat bepaalde beelden iets bij me opriepen wat verder ging dan alleen nieuwsgierigheid.
Soms klikte ik weg.
Om een paar minuten later toch weer terug te gaan.
Misschien was dat uiteindelijk wel het vreemdste: niet dat mijn fantasie veranderde, maar dat ik steeds minder behoefte voelde om het tegen te houden.
Ik was altijd al open-minded geweest als het om seks, fantasieën en experimenteren ging.
Blijkbaar kende die openheid alleen nog een paar kanten van mezelf die ik zelf nog niet had ontdekt.
Dat ging eigenlijk maanden zo door, zonder dat ik er verder veel bij stilstond. Soms keek ik naar iets wat me vroeger waarschijnlijk niet had geïnteresseerd, merkte dat het me opwond, sloot daarna mijn laptop en ging gewoon verder met mijn leven.
Ik voelde ook weinig behoefte om er een conclusie aan te verbinden. Fantasie was fantasie en wat mij betreft hoefde niet alles wat me opwond meteen iets over mij te zeggen.
Een paar maanden later gingen we met een groep oude vrienden een weekend naar Brugge. Vrijwel allemaal jongens met wie ik vroeger had gevoetbald en die ik inmiddels veel minder vaak zag dan we elkaar al jaren beloofden.
Gewoon een weekend mannen onder elkaar. Bier drinken, slap ouwehoeren, veel te laat naar bed en waarschijnlijk minstens één avond waarop iemand ervan overtuigd zou raken dat hij na vijftien jaar nog steeds net zoveel kon drinken als vroeger.
We hadden een paar hotelkamers geboekt en bij het verdelen van de kamers bleek ik samen met Julian te liggen.
Julian was vroeger onze spits geweest. Zo’n vent die op het veld altijd net iets te veel zelfvertrouwen had, maar er vaak genoeg mee wegkwam omdat hij inderdaad behoorlijk goed kon voetballen.
We hadden elkaar door de jaren heen nog regelmatig gezien, dus ik dacht er verder geen seconde over na.
Waarom zou ik ook?
Het was Julian.
Een oude teamgenoot.
Meer niet.
Na een middag op een terras met de rest van de jongens gingen Julian en ik terug naar het hotel om ons even op te frissen voordat we weer de stad in zouden gaan.
Ik zou als eerste douchen en terwijl ik mijn spullen bij elkaar zocht, begon Julian zich alvast om te kleden.
Niets bijzonders.
Hoe vaak had ik vroeger niet met een compleet voetbalteam in één kleedkamer gestaan?
Toch bleef mijn blik deze keer hangen.
Julian stond in een strakke boxer zijn tas door te zoeken en voor het eerst keek ik niet gewoon naar het lichaam van een andere man, maar zag ik hem ook daadwerkelijk. Zijn gladde, gespierde bovenlichaam, zijn brede schouders en de manier waarop de stof van zijn boxer strak om zijn lichaam zat.
Ik betrapte mezelf erop dat ik keek.
Echt keek.
En vrijwel meteen voelde ik mijn lichaam daarop reageren. Er trok een onverwachte warmte door mijn buik, mijn ademhaling veranderde en ineens voelde de hotelkamer een stuk warmer dan een paar seconden daarvoor.
Het overviel me vooral omdat ik dit gevoel herkende.
Diezelfde spanning had ik de afgelopen maanden achter mijn beeldscherm gevoeld, alleen had ik haar daar altijd kunnen wegklikken zodra het me te dichtbij kwam.
Nu kon dat niet.
Dit was Julian.
Iemand die ik al jaren kende.
Ik dwong mezelf mijn blik af te wenden en bukte me naar mijn tas, maar merkte dat mijn handen ineens onhandiger waren dan normaal. Mijn mond voelde droog en hoe harder ik probeerde gewoon mijn spullen te pakken en richting de douche te lopen, hoe bewuster ik werd van die vreemde spanning in mijn lichaam.
“Heb je alles?”
Ik keek op.
Julian stond naar me te kijken.
Aan het kleine lachje rond zijn mond zag ik onmiddellijk dat hij precies had gezien waar mijn blik was blijven hangen.
Mijn gezicht werd warm.
“Ja, volgens mij wel.”
Hij knikte langzaam, terwijl zijn ogen nog een moment op de mijne bleven rusten.
“Mooi.”
Meer zei hij niet.
Maar zijn glimlach bleef nét iets te lang hangen voordat hij zich omdraaide.
Ik pakte mijn handdoek en liep richting de badkamer, terwijl mijn hart nog steeds sneller klopte dan daar ook maar enige reden voor was.
Behalve dat ik inmiddels heel goed wist dat die reden er wél was.
Voor het eerst in mijn leven had ik naar een man gekeken en had mijn lichaam eerder begrepen wat dat betekende dan mijn hoofd.
Ik stapte onder de douche en sloot mijn ogen.
Het warme water stroomde over mijn lichaam, maar het haalde de spanning die door me trok niet weg. Integendeel, hoe langer ik stond te denken over wat er net was gebeurd, hoe moeilijker het werd om dat gevoel te negeren.
Ik had een man bekeken.
En niet zomaar een man.
Julian.
Ik had zijn lichaam gezien en mijn lichaam had op een compleet onbekende manier gereageerd.
Vroeger had ik nooit iets opgemerkt. Gewoon jongens in de kleedkamer, douches die niet groot genoeg waren en wat geroep dat we wat sneller moesten zijn. Geen van het een had toen ook maar iets met mij gedaan.
Maar nu?
Nu kon ik nog steeds het beeld van Julian in zijn strakke boxer voor me zien.
Hoe de stof precies om zijn lichaam zat, hoe zijn gespierde rug eruitzag toen hij zijn tas doorzocht, hoe zijn lach iets anders was geweest dan normaal.
Ik voelde mijn hart sneller slaan en er was een onverklaarbare warmte in mijn buik die weigerde te verdwijnen.
Misschien had het iets te maken met die filmpjes waar ik de laatste tijd steeds vaker naar keek.
Of misschien was dit gewoon iets wat er altijd al had kunnen zijn, maar wat ik nooit had willen of durven zien.
De deur van de badkamer opende.
Ik schrok en draaide me gauw om.
Julian stond in de deuropening, nog steeds in zijn boxer en met zijn hand op de deurklink.
Ik wachtte op een moment van ongemak of een excuus waarom hij hier was, maar het kwam niet.
Hij keek me gewoon aan, met dat zelfde kleine lachje dat hij me eerder had gegeven.
“Vind je het erg als ik erbij kom staan?” zei hij.
“Net als vroeger na het voetbal.”
Het klonk zo normaal.
Zo vanzelfsprekend.
Maar het voelde allesbehalve dat.
Ik aarzelde.
Mijn verstand schreeuwde dat ik moest zeggen dat het prima was, dat ik het meende.
Maar er was een deel van me dat nog steeds worstelde met wat er in de hotelkamer was gebeurd en wat het betekende dat hij hier nu stond.
Uiteindelijk knikte ik.
“Ja, prima.”
Julian stapte de badkamer in en trok zijn boxer uit zonder ook maar een seconde te twijfelen.
Ik probeerde niet te staren, maar het was onmogelijk.
Hij was slank, atletisch gebouwd en zijn lichaam was glad en gedefinieerd.
Zijn penis hing zwaar tussen zijn benen en het was alsof ik die voor het eerst zag.
Niet als iets wat er gewoon was, zoals bij alle andere mannen die ik ooit naakt had gezien, maar als iets wat mijn blik vasthield.
Ik voelde mijn eigen lichaam reageren.
Er was een prikkelende spanning in mijn buik en ik voelde dat er iets aan het veranderen was tussen mijn benen.
Ik draaide me zo snel mogelijk weer met mijn rug naar hem toe en probeerde me te richten op het wassen van mijn haar, maar het hielp niet.
Ik hoorde het water naast me opspatten en wist dat Julian nu direct naast me stond.
“Die blik van jou was wel heel opvallend, weet je,” zei hij plotseling.
Mijn hart oversloeg.
Ik draaide me langzaam naar hem toe, terwijl ik mijn haren uit mijn gezicht haalde.
“Wat bedoel je?”
Hij glimlachte, terwijl hij het water door zijn gezicht liet spoelen.
“Weet je het écht niet?”
Ik zei niets.
Er was geen ontkennen aan.
Ik had gekeken en hij had het gezien.
Julian zuchtte zachtjes en leunde een beetje dichterbij.
“Je hoeft je niet te schamen,” zei hij.
“Ik vond het eigenlijk best wel lekker.”
Mijn hart stopte bijna met kloppen.
Ik staarde naar hem, onwetend wat ik moest zeggen.
Mijn mond voelde droog en mijn ademhaling was onregelmatig.
Julian zette een stap dichterbij, waardoor er nog maar een kleine afstand tussen ons was.
Ik voelde de warmte van zijn lichaam en de geur van douchegel die hij had gebruikt.
“Mag ik?” vroeg hij, terwijl zijn handen zachtjes naar mijn heupen gingen.
Ik knikte nauwelijks zichtbaar.
Zijn handen gleden over mijn huid en er ging een schok door mijn lichaam die ik niet had verwacht.
Het was anders dan wanneer mijn vrouw me aanraakte.
Dit voelde harder, ruwer en tegelijkertijd onverwacht goed.
Ik stond stil, terwijl Julian langzaam zijn handen over mijn rug liet bewegen en steeds dichter bij me kwam.
Zijn lippen waren bijna bij mijn oor.
“Je hebt het zelf ook opgemerkt, hè?”
Ik slikte en knikte weer.
Zijn handen gleden naar mijn billen en hij kneedde ze zachtjes.
Ik voelde mijn penis harder worden en schaamde me er een beetje voor.
Het voelde zo verkeerd, maar tegelijkertijd zo goed.
Julian merkte het.
Hij lachte zachtjes en drukte zijn eigen lichaam steviger tegen het mijne.
“Ik zie dat je het leuk vindt.”
Zijn handen gleden naar voren en wreven over mijn borst, terwijl zijn lippen mijn hals zachtjes kusten.
Ik moest een zachte zucht onderdrukken en ik wist dat het voor hem hoorbaar was.
“Wil je meer?” fluisterde hij.
Ik aarzelde.
Dit was het moment waarop ik het kon stoppen.
Terug naar normaal.
Maar ik wilde niet.
Ik wilde voelen wat er zou gebeuren als ik het verder liet gaan.
Dus ik knikte.
Julian glimlachte en zakte langzaam door zijn knieën.
Ik keek naar beneden en zag hoe zijn gezicht dichter bij mijn erectie kwam.
Mijn hart bonkte in mijn keel.
Zijn handen wreven over mijn dijen en hij keek omhoog, met een blik die mijn hele lichaam deed trillen.
Toen nam hij mijn penis in zijn mond en een onverwachte golf van genot ging door me heen.
Ik moest me vasthouden aan de muur om niet om te vallen en ik hoorde mezelf een zacht gekreun slaken.
Julian lachte zachtjes en begon langzaam te zuigen, terwijl zijn handen mijn billen vastgrepen en me naar zich toe trok.
Het was niet zoals ik had verwacht.
Het was intenser.
Directer.
En het voelde verdomd goed.
Mijn handen vonden hun weg naar zijn hoofd en ik duwde mijn vingers door zijn natte haren.
Julian keek omhoog en zijn ogen vonden de mijne.
Daarin zat een uitdaging, een vraag.
Wil je dit?
Wil je meer?
En ik wist dat ik het wilde.
Ik wilde alles.
Zonder een woord te zeggen trok ik hem omhoog en duwde hem tegen de muur.
Nu was het mijn beurt.
Ik zakte door mijn knieën en nam zijn penis in mijn hand.
Het voelde vreemd, maar ook opwindend.
Zijn huid was zacht en warm en hij reageerde meteen op mijn aanraking.
Ik hield mijn adem in en liet mijn tong langzaam over zijn eikel glijden.
Julian kreunde en legde zijn handen in mijn nek.
“God, ja,” fluisterde hij.
Die reactie gaf me de moed om verder te gaan.
Ik nam hem dieper in mijn mond en probeerde te doen wat ik zelf fijn vond.
Het was anders dan ik had gedacht, maar de manier waarop zijn lichaam onder mijn handen trilde en de geluiden die hij maakte, maakten het meer dan de moeite waard.
Ik voelde me krachtig.
Opgewonden.
En ik wilde hem laten voelen hoe goed ik dit kon.
Julian’s ademhaling werd sneller en zijn handen grepen steviger in mijn nek.
“Ik ga komen,” zei hij, zijn stem ruwer dan normaal.
Ik trok me niet terug.
Ik wilde het voelen.
Waren het in mijn mond.
En een paar seconden later spoot hij warm en zout in mijn mond.
Het was een overweldigende sensatie, maar ik slikte en bleef hem zuigen totdat hij zachtjes aan me vroeg om te stoppen.
Ik stond langzaam op en keek hem aan.
Een uur later zaten we weer aan de bar met de rest van de groep.
De stad was vol, de muziek hard en iedereen lachte om een of andere onbenullige anekdote over een voetbalwedstrijd van jaren geleden. Normaal gesproken had ik er volledig in gezeten, een biertje in mijn hand en een goed verhaal paraat om de boel nog wat luidruchtiger te maken.
Maar nu zat ik er vooral met mijn gedachten ergens anders.
Julian zat naast me, zijn arm nonchalant over de stoel achter me, en af en toe voelde ik zijn vingers zachtjes tegen mijn rug tikken.
Elke aanraking voelde als een herinnering aan wat er in de badkamer was gebeurd.
En mijn lichaam reageerde er nog steeds op.
