Ik weet niet wanneer wij precies langs elkaar heen zijn gaan leven.
Waarschijnlijk is daar ook geen moment voor aan te wijzen. Het is niet alsof je op een dinsdagavond tegen elkaar zegt dat het vanaf morgen allemaal wat minder hoeft en dat je elkaar voortaan vooral spreekt over boodschappen, kinderen en wie er donderdag moet rijden.
Het gebeurt gewoon.
We waren al jaren samen, hadden twee kinderen, een huis waar altijd wel iets aan moest gebeuren en allebei genoeg werk om ’s avonds regelmatig met een half oog naar de televisie en met het andere naar onze telefoon te kijken.
We hadden geen slechte relatie. We maakten bijna nooit ruzie, konden nog steeds samen lachen en als iemand me had gevraagd of ik gelukkig was, had ik waarschijnlijk zonder lang na te denken ja gezegd.
Alleen gebeurde er niet zoveel meer.
Tot ik op een middag Claudio tegenkwam.
Ik herkende hem eerst niet eens toen ik met mijn boodschappentassen de winkel uitliep en ineens achter me mijn naam hoorde.
“Miranda?”
Ik draaide me om en moest waarschijnlijk iets te lang kijken voordat het kwartje viel.
“Claudio?”
Hij begon te lachen. “Zo. Dank je.”
“Sorry! Ik herkende je echt even niet.”
“Dat is meestal geen compliment.”
“Je ziet er anders uit.”
“Nog steeds geen compliment.”
Ik kende Claudio nog van vroeger. Niet bijzonder goed, maar goed genoeg om onmiddellijk weer allerlei beelden terug te krijgen van feestjes, gezamenlijke vrienden en avonden waarop we allemaal nog dachten dat half vier een prima tijd was om te bedenken waar we daarna naartoe zouden gaan.
Hij was ouder geworden.
Ik natuurlijk ook.
Maar het stond hem goed.
“En jij dan?” vroeg hij. “Nog steeds precies hetzelfde.”
“Dat is aantoonbaar gelogen.”
“Oké.” Hij bekeek me even. “Beter dan.”
Ik lachte en voelde tegelijkertijd iets wat ik al heel lang niet meer had gevoeld: bewustzijn van mezelf. Van hoe ik erbij stond, wat ik aanhad en zelfs van het feit dat ik die ochtend nauwelijks aandacht aan mijn haar had besteed.
“Jij was vroeger al een slijmbal.”
“Vroeger?”
“Goed punt.”
We praatten misschien tien minuten over vroeger en over onze levens nu. Hij bleek inmiddels gescheiden te zijn en ik vertelde over mijn vriend en de kinderen.
Niets bijzonders, behalve dat Claudio me bleef aankijken op een manier waarop al heel lang niemand meer naar me had gekeken.
Toen ik uiteindelijk mijn tassen weer oppakte, keek hij naar mijn telefoon.
“Geef eens.”
“Waarom?”
“Omdat ik je nummer wil.”
Ik lachte. “Je kunt het ook gewoon vragen.”
“Mag ik je nummer?”
Ik wist dat ik eenvoudig nee kon zeggen en het bij deze toevallige ontmoeting kon laten.
Maar dat wilde ik eigenlijk niet.
“Ja, hoor.”
Een paar seconden later trilde mijn telefoon.
Claudio: Nu heb jij de mijne ook.
“Tevreden?”
“Voor nu.”
Pas toen ik in mijn auto zat, keek ik opnieuw naar zijn bericht.
Ik had hem bewust mijn nummer gegeven en vreemd genoeg voelde dat leuker dan ik wilde toegeven.
Die avond vertelde ik thuis dat ik Claudio was tegengekomen. Niet meteen en ook niet alles. Ik vertelde dat hij gescheiden was, dat we even hadden staan praten en uiteindelijk ook dat we nummers hadden uitgewisseld.
“Volgens mij flirtte hij met me,” zei ik uiteindelijk.
Mijn vriend keek op van de televisie en glimlachte.
“Volgens jou?”
“Ja.”
“Dan deed hij dat waarschijnlijk.”
“Hoezo?”
“Omdat jij dat soort dingen normaal helemaal niet doorhebt.”
Ik gaf hem een duw tegen zijn arm.
“Idioot.”
Hij lachte en keek alweer naar de televisie.
Ik pakte mijn telefoon van de leuning.
Er stond nog geen berichtje van Claudio.
Tot mijn eigen verbazing vond ik dat jammer.
De volgende ochtend kwam dat berichtje alsnog en daarna werd zijn naam langzaam iets gewoons op mijn scherm. Een foto van zijn koffie, iets grappigs wat hij onderweg zag of een foto vanuit de sportschool.
Andere keren ging het ineens wel ergens over. Hij vroeg hoe mijn dag was geweest, onthield dingen die ik eerder had verteld en vroeg er later opnieuw naar.
Niet naar de kinderen of wat we dat weekend gingen doen.
Naar mij.
Ik vertelde mezelf dat het onschuldig was en volgens mij was het dat ook. Ik wilde niet vreemdgaan en in onze gesprekken stond nauwelijks iets wat niet door de beugel kon.
Toch voelde het voor mij allang niet meer als niets.
Vooral wanneer ik naast mijn vriend op de bank zat en mijn telefoon trilde.
Claudio.
Alleen zijn naam was soms al genoeg om die bekende spanning door mijn lichaam te voelen trekken.
Het was een spelletje geworden. Een beetje flirten, een beetje aandacht en af en toe dat heerlijke gevoel wanneer hij nét iets zei waarvan we allebei wisten dat het ook anders uitgelegd kon worden.
Ik wilde mijn vriend niet verlaten en was niet verliefd op Claudio.
Ik wilde alleen dit.
Zijn aandacht en die paar seconden waarin ik me niet alleen moeder of partner voelde.
Maar gewoon Miranda.
Tot op een avond mijn vriend niet thuis was en Claudio me opnieuw een foto vanuit de sportschool stuurde. Bezweet, zijn haar door de war en met die grijns die ik inmiddels behoorlijk leuk was gaan vinden.
Ik zag waar hij was en typte:
Je fietst op de terugweg toch praktisch langs mijn huis? Zo te zien kun je wel wat te drinken gebruiken 😉
Zijn antwoord verscheen vrijwel meteen.
Ben er over tien minuten.
Nog geen kwartier later zat Claudio bij mij op de bank.
We praatten over werk, vroeger en allerlei andere dingen die totaal niet interessant waren, maar ondertussen hing er een spanning in de kamer die via WhatsApp veel makkelijker te negeren was geweest.
Nu zat hij werkelijk naast me.
Bijna een uur lang deden we alsof er niets aan de hand was, totdat Claudio uiteindelijk opstond en zei dat hij naar huis moest.
Ik liep met hem mee.
Tot dat moment kon ik mezelf nog vertellen dat ik geen enkele grens had overschreden. Ik had een oude bekende iets te drinken aangeboden, we hadden wat gepraat en nu ging hij weer naar huis.
“Was gezellig,” zei hij.
“Ja, vond ik ook.”
Wat er daarna precies gebeurde, weet ik niet meer. Misschien bleef ik iets te lang staan, misschien deed hij een stap naar mij toe of misschien wisten we allebei al weken waar dit uiteindelijk naartoe zou gaan.
Ik weet alleen dat ik hem aankeek en me plotseling heel bewust was van hoe dichtbij hij stond.
Het volgende moment zoenden we.
Niet voorzichtig of aftastend, maar alsof alle spanning die we wekenlang achter berichtjes, foto’s en grapjes hadden verstopt er in één keer uitkwam.
Toen we uiteindelijk van elkaar loskwamen, bonsde mijn hart.
Claudio keek me aan.
Ik wist dat ik hem nu de deur uit moest laten gaan.
Dat zou verstandig zijn geweest.
Maar toen hij me opnieuw zoende, verdween die verstandigheid bijna net zo snel als ze was opgekomen.
Deze keer twijfelde ik niet meer.
Ik trok hem dichter naar me toe en voelde hoe gemakkelijk alle grenzen die ik de afgelopen weken voor mezelf had bedacht ineens begonnen te verschuiven.
Dit was geen spelletje meer.
En het ergste was misschien wel dat ik dat op dat moment helemaal niet erg vond.
Zijn handen vonden mijn billen, kneedde ze en trokken me nog dichter naar hem toe, terwijl ik mijn vingers door zijn haar liet lopen en zijn nek zocht.
Het was alsof hij wist dat hij de controle had overgenomen en dat hij er net zo blij mee was als ik.
Ik voelde zijn handen mijn lichaam verkennen en voelde hoe hij de spanning tussen ons opbouwde totdat ik hem vast greep en hem met een zucht tegen me aan trok. “Doe iets,” zei ik zachtjes en voelde zijn glimlach tegen mijn lippen.
Zijn handen schoven tussen mijn benen en vonden meteen mijn klit. Zijn vingers begonnen zachtjes over mijn kutje te bewegen en ik voelde hoe ik door mijn knieën zakte.
Ik wilde iets zeggen, maar voelde hoe zijn vingers mijn lippen vonden en over mijn opening begonnen te streken. Ik voelde de drang om hem naar binnen te voelen, maar voelde tegelijkertijd dat hij mijn grens wilde opzoeken.
Zijn vingers bleven mijn lippen strelen, zijn duim vond mijn klit en ik voelde hoe het eerste genot al door mijn lichaam schoot.
Ik voelde zijn lippen mijn hals vinden en zijn tong over mijn huid bewegen.
Ik opende mijn ogen en keek om mij heen, alsof ik me moest realiseren dat we inderdaad nog steeds in mijn woonkamer stonden en dat mijn vriend elk moment thuis zou kunnen komen.
Die gedachte voegde iets toe aan de opwinding die ik voelde en het was dan dat ik besefte dat het hier moest gebeuren en dat er geen tijd meer was om het anders te doen.
Ik duwde mijn hand in zijn broek en voelde zijn harde lengte.
Hij kreunde zachtjes en ik voelde zijn vingers over mijn klit bewegen.
Ik keek hem aan en vond zijn lippen.
“Jij eerst,” fluisterde ik.
Zijn ogen vonden de mijne en een glimlach verscheen op zijn gezicht.
“Als jij dat wilt.”
Ik knikte en zakte op mijn knieën voor hem.
Ik opende zijn broek, haalde zijn erectie eruit en voelde hoe mijn hart sneller begon te kloppen toen ik hem voor me zag.
Ik keek even naar zijn lengte en voelde hoe ik hem met mijn hand omvatte.
“Wow,” zei ik zachtjes.
Hij lachte.
“Wow?”
Ik keek op, zag hem naar mij kijken en voelde weer die bekende spanning.
Ik hield zijn penis in mijn hand en liet mijn tong erover strijken. Ik voelde hem verstijven en hoorde hem zachtjes kreunen.
Langzaam nam ik hem in mijn mond, voelde hem op mijn tong en voelde hoe zijn hand mijn haren vond en zich erin verstrengelde.
Ik begon hem te zuigen, voelde hoe hij met zijn andere hand mijn schouder vond en er stevig vast hield en voelde het verlangen om hem dieper in mijn keel te voelen.
Ik nam hem steeds verder in mijn mond en voelde hoe zijn erectie groeierde.
Ik keek even op en zag hoe hij zijn hoofd achterover had geworpen en met zijn ogen gesloten genoot van mijn lippen om zijn penis.
Ik voelde het machtsgevoel dat ik het was die hem zo opgewonden maakte en het motiveerde me om hem nog dieper in mijn mond te nemen.
Ik voelde zijn lul in mijn keel en hoorde hem harder kreunen.
Zijn handen vonden mijn hoofd en hij begon zachtjes mijn beweging te begeleiden. Ik merkte dat hij het tempo verhoogde en ik voelde het verlangen om hem te laten komen in mijn mond.
Ik verhoogde mijn tempo en voelde hoe zijn penis harder en harder werd.
Hij begon harder in mijn keel te stoten en ik voelde hoe zijn lul begon te trillen.
Ik voelde hem mijn hoofd vastpakken, zijn erectie diep in mijn keel stooten en met een diepe zucht voelde ik hem zijn zaad in mijn mond spuiten.
Ik bleef hem in mijn mond houden tot zijn penis niet meer spoot en ik langzaam mijn lippen van hem liet glijden.
Ik keek naar hem en zag hoe hij met zijn ogen nog steeds dicht een diepe zucht uitblies.
Ik stond op, vond zijn lippen en voelde hoe hij me zachtjes zoende.
Claudio vertrok een halfuur voordat mijn vriend thuiskwam.
Er was iets ongemakkelijks in de lucht toen hij vertrok, maar we hadden het allebei met een knipoog en een laatste zoen afgedaan en het idee dat dit eenmalig was geweest had eigenlijk bij ons allebei gehangen.
Ik had een snelle douche genomen en zat op de bank in mijn joggingbroek en een t-shirt toen ik mijn vriend hoorde binnenkomen.
“Hé,” zei ik toen hij de woonkamer binnenliep en ik me omdraaide.
“Hey, hoe was je dag?”
“Goed, druk.”
“Hoezo?”
Ik vertelde over mijn werk en dat het einde van de dag een beetje chaotisch was geworden. Het was gedeeltelijk waar en het voelde ook niet alsof ik loog, al bleef ik me wel bewust van het feit dat een deel van de dag wat minder ‘druk’ was geweest dan ik hem nu vertelde.
Hij vertelde op zijn beurt over zijn dag en al pratende voelde ik hoe de ongemakkelijkheid van wat er daarnet was gebeurd langzaam begon te verdwijnen en hoe ik weer terug kwam in de realiteit van ons leven samen.
Toen hij was uitgepraat, stond hij op en strekte zich.
“Ik ga even douchen en dan heb ik trek in wat eten.”
“Wil je dat ik kook?”
“Zou fijn zijn.”
Toen mijn vriend later die avond thuiskwam, merkte hij waarschijnlijk direct dat er iets was veranderd.
Niet omdat hij iets kon zien, want ik had me opnieuw aangekleed en er was niets aan de woonkamer dat verraadde wat er die middag had plaatsgevonden, maar gewoon omdat het in de lucht hing.
Ik voelde me anders.
Vrijer misschien.
Of gewoon bewuster van wie ik was en wat ik wilde.
En op een gegeven moment in de avond voelde ik hoe zijn hand mijn been vond en hoe zijn vingers over mijn huid begonnen te strelen.
Ik keek naar hem en voelde hoe hij me aankeek met een blik die ik al lang niet meer had gezien.
Zonder een woord te zeggen, stond hij op, hield zijn hand naar mij uit en leidde me de trap op naar onze slaapkamer.
Hij sloot de deur, zette de lichten aan en keek mij aan.
Ik keek hem aan en voelde hoe de spanning tussen ons groeide.
Hij kwam naar me toe, vond mijn lippen en zoende me.
Ik voelde hoe zijn handen mijn lichaam verkenden en hoe mijn eigen handen zijn shirt uittrokken.
We vielen op het bed en voelden hoe onze lichamen zich tegen elkaar drukten.
Ik voelde hoe zijn erectie groeide en hoe mijn eigen verlangen toenam.
We bedrijfde die avond op een manier de liefde waarop we het al lang niet meer hadden gedaan.
Het was alsof we allebei voelden dat er iets was veranderd en dat we die verandering wilden omarmen.
En dat was meer dan ik ooit had kunnen verwachten op een dag die was begonnen met een toevallige ontmoeting in de supermarkt.
