De ochtend begon zoals altijd onder de warme stralen van de douche, een moment van rust dat alleen van mij was. Het hete water stroomde langs mijn huid, verwarmde mijn lichaam en maakte me langzaam wakker. Zoals elke ochtend verzorgde ik mezelf met aandacht, mijn scheermes gleed soepel langs mijn benen en heupen. Mijn handen volgden de lijnen van mijn lichaam, mijn huid glad en zacht achterlatend. Toen mijn vingers bij mijn lies kwamen, hield ik onbewust even stil. De aanraking van mijn eigen huid deed mijn ademhaling versnellen, en voor ik het wist, dwaalden mijn gedachten af.
Mijn hand gleed iets lager, mijn vingers vonden hun weg, en ik voelde hoe mijn lichaam reageerde op de zachte bewegingen. Het warme water versterkte de sensatie, en een zachte kreun ontsnapte aan mijn lippen. Even liet ik mezelf toe om te genieten, om het moment te voelen, zonder ergens aan te denken behalve aan het genot dat zich in golven door mijn lichaam verspreidde.
Toen ik mezelf weer bijeen raapte, liet ik het water mijn huid afspoelen en stapte ik de douche uit met een opgewonden tinteling die door mijn lijf bleef hangen. Mijn glimlach in de spiegel verried wat ik net had gevoeld. Met mijn huid zijdezacht en mijn stemming ongewoon licht begon ik de dag.
Na een dag op werk, gevuld met de gebruikelijke taken en gesprekken, stapte ik in de trein naar huis. Terwijl ik neerzakte in de stoel, voelde ik hoe mijn lichaam zich ontspande. Mijn gedachten dwaalden vanzelf terug naar die ochtend, naar het warme water, mijn gladde huid, en het stiekeme moment van genot. Het bracht een kleine glimlach op mijn gezicht terwijl de trein in beweging kwam.
De ritmische cadans van de rails was een uitnodiging om mijn ogen te sluiten en me over te geven aan de herinnering. Maar in plaats daarvan dwaalden mijn gedachten naar hem. Zoals altijd. Die man met die blauwgroene ogen, de passagier die ik al zo vaak had gezien op deze terugreis. Zijn blik had iets ongrijpbaars, iets wat me al maanden intrigeerde. In mijn fantasieën was hij meer dan alleen een mysterieuze medepassagier.
In mijn droom stond hij ineens voor me, zijn hand zachtjes rustend op mijn knie voordat hij langzaam omhoog gleed. Zijn vingers volgden de lijn van mijn dij, lichtjes tintelend, tot aan de rand van mijn rok. Mijn adem stokte toen hij naar voren leunde, zijn lippen slechts millimeters van mijn huid verwijderd. “Ik heb je al zo vaak gezien,” fluisterde hij, zijn stem rauw en doordrenkt van verlangen.
Zijn mond vond zijn weg naar mijn hals, liet een heet spoor achter terwijl hij steeds verder naar beneden gleed. Toen hij voor me knielde, voelde ik mijn benen zich automatisch iets openen, een stille uitnodiging. Het puntje van zijn tong streek zacht langs mijn schaamlippen, een verkennende aanraking die me deed beven. Hij nam zijn tijd, liet zijn tong langzaam werken terwijl hij mijn verlangen opbouwde, iedere aanraking precies waar ik hem wilde voelen.
Toen hij eindelijk mijn klit bereikte, gebruikte hij zijn lippen om het gevoel te verdiepen. Hij zoog zachtjes terwijl zijn tong ritmisch bewoog, bedreven en toch sensueel. Mijn vingers grepen zich vast aan zijn haar, mijn ademhaling zwaar en schokkend terwijl golven van genot door mijn lichaam trokken. Mijn rug boog licht naar achteren, en zijn naam ontsnapte in een fluistering van pure overgave.
Net op het moment dat zijn mond mijn meest gevoelige plek bereikte, stopte de trein abrupt. Mijn ogen schoten open, mijn ademhaling gejaagd. Het duurde een seconde voor ik me realiseerde dat het allemaal een droom was geweest. Maar toen keek ik op, en daar was hij. Echt. Staand in het gangpad, met diezelfde blauwgroene ogen die ik net nog in mijn fantasie had gezien. Zijn blik ontmoette de mijne, en een flauwe glimlach speelde rond zijn lippen, alsof hij wist waar mijn gedachten net waren geweest.
De nacht voelde ineens vol mogelijkheden. Voor het eerst voelde het alsof mijn dromen misschien wel werkelijkheid konden worden.
